Rente wegens te late betaling

Doorgaans is in algemene voorwaarden opgenomen, dat de schuldenaar bij te late betaling een bepaald percentage rente verschuldigd zal zijn. Bij een dergelijke contractuele rente kan elk percentage worden overeengekomen, voor zover geen misbruik van omstandigheden wordt gemaakt. Is daarover niets bepaald, dan kan de schuldeiser aanspraak maken op de wettelijke rente. Immers, artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek bepaalt dat schadevergoeding wegens vertraging in voldoening van een geldsom bestaat in de wettelijke rente (± 4%) van die geldsom over de tijd dat de schuldenaar met de voldoening daarvan in verzuim is geweest. Blijkens artikel 6:81 Burgerlijk Wetboek is de schuldenaar in verzuim gedurende de tijd dat de prestatie uitblijft nadat zij opeisbaar is geworden. De prestatie is opeisbaar geworden wanneer de betalingstermijn is verstreken. Het verzuim treedt in werking wanneer de schuldenaar bij een schriftelijke aanmaning in gebreke wordt gesteld en nakoming toch uitblijft. Daarbij dient de aanmaning een redelijke termijn voor nakoming te bevatten. Indien de schuldenaar tijdelijk niet kan nakomen of uit zijn houding reeds blijkt dat een aanmaning nutteloos zou zijn, is een schriftelijke aansprakelijkstelling voldoende. Rechtspersonen en natuurlijke personen die handelen in de uitoefening van een beroep of bedrijf zijn ingevolge artikel 6:119a Burgerlijk Wetboek de hogere wettelijke handelsrente (± 8%) verschuldigd. Denk aan een NV, BV, VOF, CV of eenmanszaak.

mr. A.S. (Albert) Kasdiran